Në heshtjen e kësaj nate të shenjtë, kur bota duket se merr frymë më ngadalë, zemra e njeriut ftohet të ndalet. Vigjilja e Krishtlindjeve nuk është thjesht një pritje kalendarike; është një gjendje shpirtërore. Është ajo hapësirë e brendshme ku njeriu guxon të heshtë, të dëgjojë veten dhe të lejojë që shpresa të lindë sërish.
Kjo natë vjen e mbështjellë me kujtime. Kujtime fëmijërie, zëra familjarë, tavolina të mbushura jo gjithmonë me bollëk, por me dashuri. Vjen edhe me mungesa me karrige bosh, me emra që nuk i thërrasim më me zë, por i mbajmë të gjallë në zemër. Dhe pikërisht këtu, mes gëzimit dhe dhimbjes, Vigjilja merr kuptimin e saj më të thellë.
Lindja e Krishtit ndodhi në thjeshtësi të plotë. Jo në pallate, jo mes duartrokitjeve, por në një grazhd, në heshtje, në varfëri. Ky realitet na sfidon edhe sot: na kujton se gjërat më të shenjta nuk lindin në zhurmë, por në përulësi. Se dashuria e vërtetë nuk kërkon dritat më të forta, por zemra të hapura.
Në këtë natë, secili prej nesh sjell barrët e veta. Lodhjën e vitit që po mbyllet, gabimet, pendesat, frikërat për të nesërmen. Por Vigjilja na fton të mos i fshehim këto, por t’i vendosim me besim pranë grazhdit. Sepse Krishti nuk vjen për të përsosurit, por për të thyerit; jo për ata që kanë gjithçka në rregull, por për ata që kanë nevojë për dritë.
Ka diçka thellësisht shëruese në këtë natë. Një ndjenjë se nuk jemi vetëm. Se Zoti zgjodhi të ecë rrugën e njeriut, të ndajë dhimbjen dhe shpresën tonë. Në këtë dritë, falja bëhet më e mundur, zemra më e butë, dhe heshtja një lutje.
Vigjilja e Krishtlindjeve na thërret edhe në përgjegjësi. Nëse dashuria erdhi në botë përmes Krishtit, atëherë ne jemi të ftuar ta vazhdojmë atë lindje çdo ditë: me një fjalë të mirë, me një dorë të shtrirë, me durim ndaj atij që na lodh, me mëshirë ndaj atij që gabon. Krishtlindja nuk mbaron në mesnatë ajo fillon aty.
Në heshtjen e kësaj nate të shenjtë, le ta lejojmë veten të shpresojmë përsëri. Edhe nëse viti ka qenë i vështirë, edhe nëse plagët ende dhembin. Drita lind, jo sepse errësira nuk ekziston, por sepse nuk ka fjalën e fundit.
Le ta presim Krishtlindjen me zemër të çliruar, me besim se dashuria ende ka fuqi të ndryshojë botën duke filluar nga ne.
Ky artikull është shkruar nga Miks News Albania dhe mbrohet nga ligji për të drejtat e autorit. Çdo kopjim, shpërndarje, publikim apo përdorim i tij pa lejen e shkruar të faqes ndalohet rreptësisht dhe përbën shkelje të të drejtave ligjore.
