Ka ditë kur duket sikur e gjithë pesha e botës ka rënë mbi ty. Zgjohesh dhe nuk ke forcë as për të marrë frymë thellë. Mendja është e mjegullt, zemra e rënduar, dhe çdo hap kërkon më shumë energji sesa ke. E vështirë… por e vërtetë. Dhe mbi të gjitha, plotësisht njerëzore.
Edhe heronjtë lodhen…
Nganjëherë harrojmë se jemi qenie që konsumohen, jo makina që rindizen me një buton. Ti ke dhënë shumë, je përpjekur shumë, ke mbajtur shumë brenda dhe lodhja nuk është dështim. Është shenjë se ke luftuar. Se ke vazhduar përpara edhe kur nuk ka qenë e lehtë.
Lejoje veten të rrëzohet, që të mund të ngrihesh më i/e fortë
Nuk është dobësi të pushosh. Nuk është turp të ndalosh. Edhe një zemër e fortë ka nevojë për një ritëm më të butë ndonjëherë. Lejoji sytë të mbyllen pak, lejoje shpirtin të marrë frymë, lejoje vetes të mos jesh në maksimum.
Në ato momente, bëj diçka të vogël, shumë të vogël një gotë ujë, një hap jashtë, një frymëmarrje të thellë. Ato gjëra të vogla janë fillimi i kthimit të energjisë.
Çdo ditë e keqe, e ka një fund
Edhe pse tani duket sikur bota është e përmbysur, kjo ndjesi nuk vjen për të qëndruar përgjithmonë. Nesër mund të duket ndryshe. Edhe një rreze e vogël drite mund të ndryshojë gjithë panoramën. Dhe ti je njeri që ngrihesh edhe kur bie, edhe kur lodhesh, edhe kur nuk beson në veten tënde.
Ti je më i/e fortë sesa e ndien sot
Mbase je lodhur, por nuk je dorëzuar. Mbase nuk ke energji, por ke zemër. Dhe zemra, edhe kur është e lodhur, ka një forcë të heshtur që të çon përpara.
Mos harro: ky nuk është fundi yt. Është vetëm një ditë e rëndë.
Dhe ti ke kaluar edhe më të vështira.
Dhe je ngritur çdo herë.
Do të ngrihesh edhe tani.
Ky artikull është shkruar nga Miks News Albania dhe mbrohet nga ligji për të drejtat e autorit. Çdo kopjim, shpërndarje, publikim apo përdorim i tij pa lejen e shkruar të faqes ndalohet rreptësisht dhe përbën shkelje të të drejtave ligjore.
