Frika e vazhdueshme nga varfëria ose rrënimi financiar, e njohur si peniafobi (peniaphobia), po shfaqet gjithnjë e më shumë si një problem serioz i shëndetit mendor.
Ndryshe nga stresi i zakonshëm financiar, i cili zakonisht lidhet me rrethana konkrete dhe mund të zbehet kur situata ekonomike përmirësohet, peniafobia karakterizohet nga një ndjenjë e vazhdueshme frike dhe ankthi. Kjo gjendje mund të vazhdojë edhe në rastet kur një person ka të ardhura të qëndrueshme, kursime dhe një situatë relativisht të sigurt financiare.
Ekspertët e shëndetit mendor dhe ekonomistët paralajmërojnë se edhe frika nga vështirësitë financiare të së ardhmes mund të ketë pasoja të konsiderueshme në mirëqenien psikologjike. Pasiguria ekonomike dhe frika nga humbja e vendit të punës lidhen me nivele më të larta ankthi, probleme me gjumin dhe vështirësi në përqendrim e funksionimin njohës, madje edhe te njerëzit që aktualisht kanë një punësim të sigurt.
Në një këndvështrim më të gjerë, specialistët theksojnë se kjo frikë nuk duhet parë gjithmonë si një fobi individuale. Në shumë raste, ajo mund të jetë një reagim i kuptueshëm ndaj një realiteti ekonomik gjithnjë e më të pasigurt. Rritja e kostove të strehimit, kujdesit shëndetësor, arsimit dhe sigurimit të të ardhurave pas daljes në pension i bën shumë njerëz ta perceptojnë rrezikun e rrënimit financiar si një kërcënim real dhe jo si një mundësi të largët.
Kur edhe nevojat bazë të jetës fillojnë të duken të pasigurta, frika nga humbja e stabilitetit ekonomik mund të shndërrohet në një mekanizëm të vazhdueshëm mbijetese. Për këtë arsye, përballimi i asaj që po cilësohet si një formë moderne e ankthit financiar kërkon një qasje të dyfishtë: mbështetje profesionale për shëndetin mendor, për të menaxhuar ankthin e tepruar, por edhe politika dhe reforma ekonomike që rrisin sigurinë financiare të individëve përballë kostove gjithnjë në rritje të jetesës.