Ka ditë kur bota duket e madhe, pritshmëritë të paqarta, dhe vetja jote sikur ecën ngadalë mes rrugëve që të tjerët i kapërcejnë me vrap. Ka ditë kur të duket se nuk di aq sa duhet, nuk i ke arritur të gjitha objektivat, dhe se po e shpik rrugën në çdo hap. Në ato momente, harrojmë shpesh ta përdorim një prej pikave më të sinqerta të matjes: sytë e vetes që dikur ishim.
Thonë që fëmijëria ruan një lloj ndershmërie të ashpër, pa kompromis. 13-vjeçari brenda nesh nuk e njeh presionin e produktivitetit, nuk e njeh as presionin e krahasimit, as ngutjen e rritjes. Sheh dëshirat, ëndrrat dhe versionet e mundshme të vetes. Dhe kur mendoj për të, kuptoj se ndoshta ai do të më shihte sot dhe do të buzëqeshte. Jo sepse kam bërë gjithçka në mënyrë perfekte, por sepse jam përballur me gjëra që ai as nuk i imagjinonte. Jam rritur në mënyra që për të do të dukeshin superfuqi.
13-vjeçari brenda meje do të ma falte lodhjen, gabimet, ngadalësinë. Ai do të shihte vetëm faktin që jam këtu duke u përpjekur, duke ecur përpara, duke u rritur në heshtje. Ai do të habitej se si kam përballuar zhgënjime, si kam mësuar të dua gjëra që dikur më trembnin, si kam gjetur guxim në çaste kur më dukej se nuk kisha asgjë për t’u mbajtur.
Dhe në këtë reflektim ka një lloj ngrohtësie: nuk ke pse të jesh gjithmonë më i fortë, më i ditur, më i suksesshëm. Mjafton që në një version të botës, fëmija që ke qenë të mendojë se ke bërë rrugë të gjatë. Mjafton që ai fëmijë të jetë i mahnitur nga gjërat e vogla që sot ti i sheh si të zakonshme: liria jote, zgjedhjet e tua, vetja jote që nuk dorëzohet, edhe kur nuk ka kush e sheh.
Ndoshta matja më e drejtë nuk është krahasimi me të tjerët, por me vetveten e dikurshme. Jo për të parë sa larg ke shkuar, por sa shumë je bërë. Sa gjëra ke mësuar, sa plagë ke shëruar, sa ëndrra të reja ke krijuar. Është e lehtë të harrosh këtë.
Kështu që, po: ndoshta nuk i di të gjitha. Ndoshta ka ditë kur nuk ndihesh i mjaftueshëm. Por në fund, nëse 13-vjeçari brenda teje do të mendonte se je cool me të gjitha të metat, dilemat, dhe përpjekjet e tua atëherë ke fituar diçka që s’ta jep asnjë medalje: ke mbetur besnik rritjes tënde.
Dhe ndonjëherë, kjo është mëse e mjaftueshme.
Ky artikull është shkruar nga Miks News Albania dhe mbrohet nga ligji për të drejtat e autorit. Çdo kopjim, shpërndarje, publikim apo përdorim i tij pa lejen e shkruar të faqes ndalohet rreptësisht dhe përbën shkelje të të drejtave ligjore.
